چرا از رأی خود به احمدینژاد پشیمان نیستم؟
مطلبی از حجت الاسلام و المسلمین سوزنچی:
چرا از رأی خود به احمدینژاد پشیمان نیستم؟
کسی که در انتخابات ۸۸ به عنوان رئیس جمهور رأی آورد، گاه و بیگاه کارهایی انجام میدهد که برای بسیاری از رأیدهندگان به وی قابل توجیه نیست، چه رسد به مخالفانش. جدیدترین اقدام غیرقابلتوجیه ایشان (البته اگر در فاصله نوشتن این مطلب تا نشر آن شاهد اقدام جدیدی نباشیم!) رفتار غیراخلاقیای[۱] بود که از ایشان در روز یکشنبه در مجلس شورای اسلامی سر زد. طبیعی است که چنین واقعهای تحلیلها و حرف و حدیثهای فراوانی در پی داشته باشد، اما آنچه انگیزه شد این مطلب را بنویسم، سخن یکی از دوستانم بود که گفت: «باید یک تسبیح برداریم و روزی هفتاد بار از اینکه به احمدینژاد رای دادیم استغفار کنیم.»
این سخن، انگیزهای شد که شرح دهم که چرا من چنین استغفاری نخواهم کرد و چرا هنوز، با اینکه بسیاری از رفتارهای ایشان در سمت ریاست جمهوریِ ایران اسلامی را ناصواب میدانم، اما از رایی که دادم پشیمان نیستم؛ و حتی اگر لازم باشد تحت شرایطی از او حمایت هم میکنم! برای اینکه مقصودم را بهتر برسانم، نقل یک واقعه تاریخی مفید است:
دانشگاه امام صادق عليه السلام به عنوان